مرگ من روزی فـــرا خـــواهد رسید در بهـــــاری روشن از امــواج نـــور در زمستــــان غبــــار آلــــــود و دور یـا خـزانی خـالی از فریــــــاد و شور مرگ من روزی فــــرا خــواهد رسید روزی از این تلـــخ و شیرین روزهـا روز پـــوچی همچو روزان دگــــــــر ســــایه ای ز امروزها،یروزها ناگهــــان خـــوابی مرا خـــواهد ربود من تهی خــــواهم شد از فریــــاد درد خـاک می خواند مرا هر دم به خویش می رسند ا

چه کسی می فهمد در دلم رازی هستمی سپارم آن را به خیال و شب و تنهایی خودبه کدامین انسان؟ به کدامین مخلوق؟ تو بگو هست کسی تا که مرا دریابد؟!چه طنین انگیز است ... تق تق پای خیالم که به دیباچه فردا به خدا میراند.کاش تصویر شود خواب دلم و چه زیباست نیاز من و ناز دل بی تاب من وخاطره ای پر احساسولی افسوس که در راه دلم گم گشته تو به من می خندیو من از خنده تو می فهمم که کسی نیست مرا دریابد !! + نوشته ش